Ik ben niet het soort tekenaar die ieder jaar 5 nieuwe albums in dezelfde reeks tekent. De enige reeks die ik als tekenaar heb is Flikkerzicht, en dat is eerder een collectie van gelijkaardige verhalen. Om de een of andere reden ben ik meer een one shot-maker. One shot is vakterms voor een afgerond verhaal in één album, en dat is exact wat ik meestal doe. Als ik aan een nieuw verhaal begin te tekenen, is dat dus effectief een nieuw begin, en dat maakt het telkens weer leuk en boeiend en opwindend.
Deze week heb ik de eerste pagina getekend van een verhaal waar ik al een paar jaar op zit te broeden. Andere, betaalde projecten kwamen er echter steeds weer tussen. Omdat ik momenteel niet te veel commercieel, goed betaald werk heb, is de tijd eindelijk rijp om eraan te beginnen. Met een beetje geluk kan het album nog eind dit jaar verschijnen, ook al zal het wellicht eerder iets voor 2009 zijn.
Ik wil nog niet teveel kwijt over de inhoud, maar ik kan wel al zeggen dat het verhaal behoorlijk serieus zal zijn, en dat het zeker mijn meest melancholische album zal worden. Maar dat betekent natuurlijk niet dat er geen humor in zal zitten.
Hiernaast staat de eerste pagina. Kenners van mijn site gaan wellicht een deja-vu gevoel hebben. Een gelijkaardig strip kan je terugvinden in de online strips-sectie. Maar die strip is nooit gepubliceerd geweest ( in een tijdschrift of album ) en dus besloot ik om mezelf schaamteloos te recycleren. Iemand moet het toch doen.
Ik ben dus opnieuw in gang geschoten met al het enthousiasme dat bij een nieuwe job hoort. Het album zal deze keer 38 pagina's lang zijn ( na de 92 pagina's van het nog te verschijnen Tom Jones wou ik het eens rustiger aan doen ), dus ik veronderstel dat ik tussen pagin's 20 en pakweg 33 een dipje zal hebben, om daarna terug gedreven naar het eind van de tunnel toe te werken.
Tussendoor ben ik nog aan iets anders bezig, samen met een collega, maar daarover hopelijk later meer...
Reacties