Ik heb eventjes van een tripje in het buitenland geprofiteerd om wat meer romans dan gewoonlijk te lezen.
Uitgelezen:
-"The Fifth Elephant" van Terry Pratchett. Gekocht in een tweedehands winkeltje in Moab, Utah en wegens zijn formaat ideaal om te lezen op een lange vliegtuigvlucht. Ik heb Pratchett en zijn Discworld-reeks nog niet zo lang geleden ontdekt, en het verwondert me telkens weer dat in deze tijden vol fantasy-films hier nog niets van verfilmd is. Er spelen nochtans genoeg dwergen, trollen, vampiers, weervolven en andere vreemdsoortige figuren in deze romans mee. Ik ken enkel wat radiobewerkingen van de BBC ( af en toe te beluisteren op BBC7 ).
Dit is het soort boek waar ik nu eens echt kan van genieten: fantasie, humor, een goeie misdaadplot en behoorlijk wat satire.
Een paar dagen geleden zag ik een Pratchett-strip liggen in de plaatselijke stripwinkel, maar dat sprak me minder aan dan de romans. Misschien omdat de prentjes te weinig aan de verbeelding van de lezer overlaten?
-"Oompje Dynamiet" van P.G. Wodehouse. Een Jeeves en Wooster-loze Wodehouse, maar toch duiken enkele bekende personages op, zoals Pongo. Ik heb nog enkele boeken van Wodehouse liggen, die ik met veel plezier ga lezen, maar daarna ga ik toch een tijdje stoppen met lectuur van deze door-en-door Engelse schrijver. Zijn plots zijn namelijk telkens weer variaties op hetzelfde thema. Misverstand na misverstand, identiteitsverwisselingen a volonté, inbraken en diefstallen en telkens twee verliefde/verloofde koppels die op het eind wisselen van partners en nog lang en gelukkig leven. Gelukkig hanteert Wodehouse de taal als geen ander.
-"King Solomon's Mines" van H. Rider Haggard. Enkele jaren geleden aan een spotprijsje gekocht in een Londense boekenwinkel, samen met enkele andere klassiekers uit de Engelse literatuur, en nu eindelijk gelezen. En dat smaakt naar meer. Ik ga zeker nog romans van Haggard aanschaffen. Deze roman uit 1885 was de eerste waarin Allan Quatermain, de stamvader van Indiana Jones, voor het eerst opduikt en legde meteen de blauwdruk voor vele andere 'lost world'-romans. Niet alleen vernieuwend in het avonturen-genre, maar ook heel vlot geschreven voor die tijd. En soms ook gedurfd. Zo worden enkele bergen omschreven als de borsten van Sheba, met de besneeuwde toppen als de tepels.
Ook leuk voor de Nederlandse lezer: omdat het verhaal zich in Zuid-Afrika afspeelt duiken er af en toe ook Nederlandse woorden op.
Begonnen:
"The wives of Bath" van Wendy Holden. Mijn zesde roman van deze schrijfster, die hilarische romantische komedies schrijft. Haar boeken zijn een soort mix tussen Woodhouse en Ab Fab. Meer grappen dan Ben Elton, en meer satire dan Evelyn Waugh on speed.
Ik hoop dat Holdens terugkerend personage Champagne D'Vyne ook in deze roman haar opwachting maakt. Deze leeghoofdige high-society actrice is één van de leukste romanpersonages van de laatste 10 jaar.
